Het is enorm opwindend om een vogel te zien die je nog nooit gezien had, die op de foto te zetten en op je lijstje te zetten van vogels die je gezien hebt. Hierbij even het voorbeeld vogels, maar met vlinders gaat dit net zo. Er zullen nu vast mensen aan hun pc zitten en bij zichzelf denken..."Ik weet genoeg andere dingen die mij opwinden, maar vogels en vlinders...???"
Graag zet ik alles op de foto om naderhand nog eens goed te kijken of het die vogel of vlinder is en de specifieke uiterlijke kenmerken te leren. Zodoende kan ik de volgende keer in het veld sneller zeggen wat het is, als ik met mijn slechte zicht al überhaupt iets zie. Ik heb namelijk -7,5 en -1,5, links en rechts, dus soms is de natuur een groot abstract kunstwerk van vlekken en groene tinten. Ook niet slecht natuurlijk, als je van kunst houdt, maar onhandig bij het spotten van vogels en vlinders. Met mijn lenzen in gaat het makkelijker ;-).
We hebben (Freek en ik) afgelopen week mooie foto's gemaakt van de natuur op de Beerenplaat. Dit stukje natuur is een ideale plaats voor de beginnende vogelaar/vlinderaar ;-), omdat het een klein gebied is met een divers landschap, waardoor je vanalles kan verwachten.
Het begon als een saaie ochtend, maar eindige nogal opgewonden. Het is natuurlijk altijd genieten van de fitis en tjiftjaf, die ik op geluid kan herkennen, maar nog niet op uiterlijk. Daarnaast zitten er allemaal kleine karekietjes in het riet. Maar we hebben weer een onbekende vogels op ons lijstje kunne bijschrijven, een Gekraagde Roodstaart!!
Toen we met onze fietsen aan de hand terug liepen naar het fietspad zat hij zomaar op een paaltje! Helemaal geweldig, maar als je je opgeruimde fototoestel nog moet pakken en snel een foto wil nemen, zonder dat hij (de vogel dus) in de tussentijd denkt: "Mmm, mensen, ik zal mezelf maar een uit de vleugels maken...", wil het niet helemaal scherp zijn. Maar hij is te determineren en onmiskenbaar.
Daarnaast hadden we wel de tijd voor vlinders, of anders gezegd, hadden de vlinders tijd voor ons. Ze zijn wat geduldiger als je niet in hun zon gaat staan. Wij dachten de hele tijd icarusblauwtjes op de foto te zetten, maar...
Op de foto hiernaast zie je de vleugels aan de onderkant. De vleugels zijn licht bruin aan de onderkant en er is geen wortelvlek zichtbaar zoals bij het icarusblauwtje.
Jammer dat een van vleugels beschadigd was, maar ja, dat is de natuur. Daarnaast zie je op deze foto dat de franje geblokt is, en dat is bij het icarusblauwtje niet zo. Dus maar een conclusie mogelijk, er vliegen bruine blauwtjes op de Beerenplaat.
Nu is het wachten op de Keizersmantels, want ik zweer dat ik ze vorig jaar heb gezien...
groetjes van de Beerenplaat, Evelien