Een liefhebber van Oranje

De afgelopen weken was het weer de tijd van het oranjetipje. Een mooi klein vlindertje met oranje vleugeltopjes. Ik heb ze vorig jaar voor het eerst gezien. Toen is het niet gelukt om hem op de foto te krijgen, maar dit jaar gelukkig wel.

Pim was de eerste die hem op de Beerenplaat op de foto heeft kunnen zetten. Trouwens alleen het mannetje heeft de oranje topjes aan de vleugels. Het vrouwtje is wit met de camouflage aan de onderkant van de vleugels. Het mannetje patrouilleert veel langs bosranden.

Freek was de tweede die hem op de gevoelige plaat heeft gezet bij een excusie naar het vragenderveen bij Winterswijk van mijn cursus Ecologie. Hieronder op de kruipende zenegroen, oh nee, of is het hondsdraf! ohw ik weet het al niet meer, maar het kleurcontrast is geweldig, doch hij is niet zo scherp.
 

Op de andere foto staat ook een vrouwtje. Het mannetje probeert het vrouwtje te verleiden door een mooi fladderdansje te maken. Als het vrouwtje onder de indruk is, dan is zijn nageslacht veiliggesteld.

Vorige week zijn we op excursie geweest naar de Millingerwaard. Dit ligt vlak aan de Duitse grens bij Nijmegen. We kwamen aan het einde uit bij een zeldzame plant, het Torenkruid. Alle floristen helemaal wild, ik was blij, doch niet in extase. Maar op deze planten zaten allemaal rupsen. Zowaar van het Oranjetipje!! Ha, daar word ik weer blij van. Ik ben benieuwd welke vlinders ik nog meer voor de lens krijg, liefs Evelien

Lekker chillen op een paaltje...

Sinds een tijdje fiets ik iedere dag tussen Simonshaven en Spijkenisse om de kinderen van en naar school te halen/brengen. Elke dag in alle vroegte zit een mooi bruin gespikkeld vogeltje op een paaltje. In het begin zag ik er een, maar daarna steeds meer.

Telkens vergat ik het fototoestel om eens een foto te proberen te maken, dus het was gissen naar wat het zou zijn. Tot deze week... manlief had eindelijk een fototoestel meegenomen en op de terugweg zat hij er goddank nog...

Lekker chillen op een paaltje, veertjes schoonmaken en parasieten verwijderen en van het zonnetje genieten. Zo begin ik ook graag mijn dag, maar dan zittend in mijn stoel, koppie koffie, natuurlijk heb ik geen parasieten (schreef zij al krabbend aan haar hoofd). Terug naar het lieve vogeltje...

Volgens mij is het een graspieper en die staat als gevoelig op de rode lijst van bedreigde vogelsoorten. Ze maken hun nest op de grond in weilanden. Dus daarom was ik best verontrust toen ze met het mooie weer alle weilanden gingen hooien. Boeren houden volgens mij geen rekening met weidevogels. Vandaar dat hun aantallen achteruit gaan. Gelukkig worden heel veel andere weilanden niet gehooid, dus misschien was hij slim genoeg om daar een nestje te maken. Laten we dat maar geloven...
groetjes Evelien

Grote Bonte Specht

Sinds we in Simonshaven wonen zien we opeens allemaal andere vogels in onze woonomgeving. Op koninginnedag zagen we voor het eerst een grote bonte specht van dichtbij. Hij zat lekker op de Bernisse, vlakbij de kinderen die genoten van de zeephelling, het tijgeren en bootje varen.

mannetje

Helemaal in extase dat het eindelijk gelukt was om er een op de foto te krijgen en nog wel zo dichtbij!! Tot een paar dagen geleden... door het heerlijke weer hebben we veel tijd doorgebracht op de Bernisse. Lekker liggen en luieren met op de achtergrond een enorm gepiep. Waar kwam dat toch vandaan? na enig speurwerk bleek dat de wilg waar we onder lagen een mooi nestholletje had.

Op de foto's hieronder is papa specht hard bezig met insecten aan te voeren voor de hongerige jongen. Hij stoorde zich bijna nergens aan, de kids zijn gewoon het belangrijkste. Papa is te herkennen aan de rode vlek aan de achterkant van de kop. 

Hieronder is mama, zonder rode vlek, en in het nest zie je een jong met een geheel rood kapje. Zo lief!!

Nou deze keer geen lange verhalen, maar gewoon mooie foto's. Met dank aan mijn lieve man, liefs Evelien

Een echte koekoeksbloem

Om een plant te onthouden en blijven herkennen is niet alleen herhaling belangrijk, maar een ezelsbruggetje kan ook helpen. Een medecursist bij mijn cursus ecologie had een heel mooi verhaal over de 'duivelsbeet' in riet. Zodoende kan ik riet nu goed onderscheiden van rietgras. Dit inspireerde me helemaal om naar de verhalen achter de planten te zoeken. De plant die ik deze week veel heb gezien is de echte koekoeksbloem. Hier moet wel een verhaal achter zitten, want waarom heet hij eigenlijk koekoeksbloem? Heeft de koekoek er misschien iets mee te maken?
Hier is het tragische verhaal:

"Lang geleden leefde er aan de rand van een wetering, niet ver van de natte weiden, een mooie wijze heks, Silene genaamd. Zij hulde zich graag in prachtige roze en paarse gewaden en was de helpende hand voor zieke mensen uit de wijde omgeving.

In die dagen leefde er ook een trotse tovenaar met een prachtige hermelijnen mantel. Als een echte Don Juan had hij al menige vrouw en kind in tranen achtergelaten. Deze trotse tovenaar kon de stralende ogen van de mooie Silene niet weerstaan en werd op slag verliefd. Hij verliet huis en haard om bij haar te zijn. Silene en de tovenaar hadden alleen maar oog voor elkaar en al snel kwam uit deze liefde een prachtige dochter voort. Het drietal leek volmaakt gelukkig, tot er een nieuwe vrouw in het leven van de tovenaar verscheen en hij Silene achterliet, zoals hij bij al zijn vorige liefdes ook ad gedaan. Zonder de liefde van haar vader kwijnde het kind weg.

In grote wijsheid besloot Silene dat deze tovenaar een ramp was voor zijn nageslacht en nooit meer een kind mocht teleurstellen door zijn onverantwoordelijke gedrag. Ze veranderde hem in een saaie, bruine vogel, die moeizaam door het luchtruim vloog. Iedereen zou weten dat hij die onverantwoordelijke vogel was, die zijn eigen kinderen verliet. En om de schande kompleet te maken moest hij de hele dag als een kind zeuren om koekjes “koek koek, koek koek”, zodat in de verre omgeving iedereen hoorde waar die slechte vader zat. Daarom zijn de mensen hem koekoek gaan noemen.

Maar Silene stak de hand ook in eigen boezem. Ze was zo beschaamd dat ze met al haar wijsheid niet had voorzien dat ze een mislukte vader had verleid. Ze veranderde zichzelf in een plant, met bloemen in de kleuren van haar gewaden, roze en paars.

Op een dag ontdekte de koekoek de betoverde heksenbloem en was zo kwaad over zijn eigen lot als lelijke, domme vogel, dat hij de blaadjes van de roze bloemen kapot maakte. Tot vandaag de dag zijn de gerafelde blaadjes te zien aan de roze bloemen van de echte koekoeksbloem."

Ik had nog nooit van de echte koekoeksbloem gehoord tot we hem zagen bij de excursie naar het Vragenderveen. Zowaar een week later zie ik de koekoeksbloem tijdens het struinen met de natuurgroep Spijkenisse in park Waterland. Afgelopen woensdag zag ik de hem in de Maaswijk vlakbij het winkelcentrum staan.

Er zijn meerdere koekoeksbloemen: de dag, de avond,de nacht en de echte koekoeksbloem. De echte koekoeksbloem groeit in nat hooiland, de dagkoekoeksbloem is de meest voorkomende en groeit op vele plaatsen die voedselrijk zijn. De avondkoekoeksbloem staat op beschaduwde, grassige plaatsen en op voedselrijke ruigten en de nachtkoekoeksbloem komt voor op licht zandige akkergronden.

Alle koekoeksbloemen behoren tot de Silenes, behalve de echte koekoeksbloem (die in het Latijn Lýchnis flos-cocúli heet).

Klein Profijt, herhaling baart kunst

Zo, na al deze tijd weer eens een blog. Er is veel veranderd sinds vorig jaar. Het voelt eigenlijk als 5 jaar.
We zijn intussen verhuisd naar een nieuw huis. Een oude boerderij uit 1853 met een mooie tuin voor een kas, moestuin en trampoline. Daarnaast is mijn vader heel plotseling overleden. Murphy's Law regelde dat even 2 dagen na onze verhuizing. Veel genieten was er dus niet bij na de verhuizing. Daarnaast wel veel plezier bij Vogelklas Karel Schot en ben ik begonnen met een cursus ecologie. De eerste stap naar meer plantenkennis, zodat ik de waardplanten van vlinders ook daadwerkelijk kan herkennen.

De cursus is echt super gaaf, met heel veel excursies en leuke mensen. Iedere vrijdag kom ik weer helemaal bomvol plantenkennis thuis. Als een dwaas door naar het turnen en daarna helemaal gesloopt op de bank uitrusten. De eerste excursie was zowaar naar Klein Profijt vlakbij Rhoon. Een mooi stukje natuur met tropisch karakter. Alles is er net een slagje groter, zoals de kruipende boterbloem, die niet meer kruipt.

De mooiste pics met de planten die bij mij zijn blijven hangen heb ik op een rijtje gezet. Met name dankzij medecursist Bert die de mooiste foto's kan maken van iedereen.

's Ochtends door de grienden met de spindotters gelopen. Laag water, vol in de bloei, zo mooi!!

De grote en gewone engelwortel naast elkaar. Blijft wel hangen deze plant, want je kan er in de keuken leuke dingen mee.

Smeerwortel is een hele normale bermplant, maar als je beter gaat kijken dan zien je die mooie paarse bloemen in trossen. Super! Hij is ook in wit te vinden, maar ik vind paars mooier.

Op klein profijt groeit ook het zomerklokje, het grote broertje van het sneeuwklokje, zo'n 10 keer groter. Ze stonden massaal in de bloei op een veld waar het riet weggemaaid was en een stukje platgebrand. Waarom? dat was een raadsel, misschien een uitprobeersel. In de verte nog een blauwborst gezien, maar zonder megafototoestel ben je nergens, helaas...

Na de naakte man in de Oude Maas vond ik een mooi eendennest in een knotwilg. De eend schrok zich een hoedje en nam het hazenpad, ik schrok net zo hard, doch nieuwsgierig toch even gegluurd.

Mijn eerste minder bekende plant was de bittere veldkers. Daarna volgden er nog 50 onbekende soorten. Ik hoop dat er iets van blijft hangen... het is een kwestie van herhalen, herhalen en nogmaals herhalen.

In de middag zijn we naar de Biesbosch gereden. Daar zijn we deze beversporen tegengekomen. Ik wist helemaal niet dat er bevers in de Biesbosch leefden. Toch stoer dat zo'n beestje daar kan leven, en genoeg ruimte kan vinden.

Ik ga deze plekjes zeker weer bezoeken, gewoon lekker wandelen en herhalen, herhalen en herhalen...