woensdag 3 augustus 2011

Eeuwige sneeuw is niet meer eeuwig

Tijdens onze reis van Oostenrijk naar Italië zijn we via de toeristische route over de Grossglockner gegaan.
Ik was er al eens op vakantie geweest toen ik 9 jaar oud was en dit was de uitgelezen kans om de gletsjer (Pasterzenkees) nogmaals te zien.

Als milieukundige ben ik zeker erg bezorgd over de klimaatverandering en alle gevolgen van dien. Tijdens de rit erheen was ik enorm zenuwachtig over wat ik zou gaan zien. In mijn geheugen was de gletsjer heel groot wit en grijs van kleur met allerlei scheuren erin, maar ik was natuurlijk kleiner.
begin juli 2011
eind augustus 1988


















Sowieso heb ik tijdens mijn studie veel geleerd over modellen die de klimaatverandering berekenen aan de hand van veel parameters. Het klimaat is zo enorm complex, dat ik toen al tot de conclusie ben gekomen dat het onmogelijk is om de mate van klimaatverandering te voorspellen, maar dat het klimaat zeker aan het veranderen is. Na 5 minuten op het internet, zoeken naar smeltende gletsjers, ben ik 3 discussies tegengekomen van mensen die beweren dat klimaatverandering niet door veroorzaken, omdat er ook gletsjers zijn die aangroeien en van mensen die beweren dat klimaatverandering überhaupt niet bestaat.

Ik begrijp niet dat er nog mensen zijn die zich dag en nacht bezig houden met dat nutteloze gediscussieër over klimaatverandering als er op de wereld sowiezo vanalles gaande is (hongersnood, oorlog, vervuiling van de zeeën, afvalproblemen zoals napels) waar onze wereld van naar de donder gaat. DOE EENS IETS! KOM IN ACTIE!! (praatjes vullen geen gaatjes zei je moeder vroeger al, toch?)Dit is mijn vakgebied en ik vind dat de overgrote gedeelte van de westerse wereld te lui is om van zijn gat te komen om er iets aan te doen. Wij verstieren het voor de rest van de wereld.

Daarnaast is het eveneens onmogelijk om in je eentje de wereld te willen redden/verbeteren/veranderen. Ik kan het niet in mijn eentje en alle kleine beetjes helpen, je hoeft natuurlijk niet meteen de biogoeroe van Nederland te worden. Je merkt het, ik wordt een beetje fel, maar mensen denken al snel "ik kan het toch niet alleen, dus doe ik maar helemaal niks". Toch probeer ik zo milieubewust mogelijk te leven, biologische producten te kopen en op de fiets te gaan als het kan, maar af en toe zinkt de moed me in de schoenen, omdat de vraag rijst "Waar moet ik toch beginnen?".

Oké, terug naar de Pasterzenkees... wat we aantroffen was inderdaad schokkend, maar vooral toen ik de foto's van onze vakantie vergeleek met die van mijn vakantie in 1988 (niet meteen allemaal gaan uitrekenen hoe oud ik ben ;-), dat is alweer 32 jaar).
De hoogte van de gletsjer vlak voor 1988 in vergelijking met nu
De gletsjer begint steeds sneller te smelten en zal, denk ik, over een aantal jaar niet meer zijn. Ze proberen nu met speciale reflecterende doeken de gletsjer te behoeden van smelten. Tja, waarom zou je naar de Grossglockner gaan als er geen eeuwige sneeuw meer is? Dan hoef je ook niet meer met het treintje naar beneden om over de gletsjer te lopen. 
gletsjer in augustus 1988

gletsjer juli 2011


Op de foto's zie je dat de gletsjer zo'n enorm stuk gesmolten is dat de punt uit de zijkant helemaal bloot is komen te liggen. Over een aantal jaar zie je de gletsjer niet meer, want dan ligt hij onder al het puin dat vrijkomt uit het smeltende ijs en van de bergen eromheen.

In 1988 hebben we nog een hele wandeling gemaakt naar een berghut aan de top van de gletsjer. Hierbij zijn we over een deel van de gletsjer gelopen zonder enige bepakking, stokken en steigijzers, geheel onvoorbereid. Ik vind het nog steeds helemaal stoer dat ik bovenaan heb gestaan als 9-jarige tussen professionele bergbeklimmers, veilig?... mmm, misschien niet, maar zonder lef en durf kom je nergens natuurlijk.
Schattig toch? Moi on top
Hier heb ik mijn passie voor actieve vakanties en mijn passie voor de natuur en zijn diversiteit vandaan. De onverschrokkenheid van mijn ouders om buiten hun eigen comfortzone op onderzoek te gaan, dat is gaaf. We waren vroeger altijd in de natuur aan het wandelen en dat respect voor de natuur wil ik ook aan mijn kinderen meegeven, door het ze zelf ook te laten ervaren. Zo'n ervaring krijg je nooit als je je all-inclusive resort niet verlaat.

De volgende keer meer over Italië, liefs Lien

2 opmerkingen:

  1. Hallo Lien,
    Ik zal wel gek zijn, maar ik zie links (2011) veel meer wit dan rechts en ook veel meer groen. Lijkt me een mooi landschap anno 2011.
    Ik ben zelf iemand die niet gelooft in korte termijn modellen, waar de aarde al honderdduizenden jaren klimaatschommelingen vertoont, met ijstijden en extreme warmteperioden. Een vergelijking tussen 1988 en 2011 (een luttele 23 jaar) is zo marginaal op deze tijdsschaal, dat ik daar zelf geen conclusies aan zou durven te verbinden.
    Gr Peter

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb nog een foto bijgevoegd die mijn ouders genomen hebben van een informatiebord over het smelten van de gletsjer. Vanaf het bordje 1985 moesten zij dit jaar (2011) nog minstens 75 meter dalen om bij de gletsjer te komen, daarnaast is de hoogte van het bordje 2005 tot 2010 even ver als het bordje 2010 tot en met 2011, dus deze gletsjer is binnenkort echt niet meer.
    Trouwens de natuur is daar prachtig, voor het eerst in mijn leven alpenkauwen en bonte kraaien gezien.
    Van die foto bovenaan vermoed ik dat er iets reflecteerd ofzo, want sneeuw is nooit zo rechthoekig. Deze aanblik van de groene natuur is eveneens prachtig en de gelijkenis met 1988 is verbijsterend, het lijkt wel gisteren.
    Tja, en over het klimaat op aarde gesproken, we kunnen nooit voorspellen wat er gaat gebeuren, maar ik kijk nu een programma op National Geographic en de aarde is blijkbaar al 4 keer eerder voor 95% uitgestorven in de afgelopen miljarden jaren, dus dat zal allicht nog eens gebeuren.
    Laten we vooral nu genieten van onze mooie doch aan verandering onderhevige natuur ;-)

    BeantwoordenVerwijderen