Klein Profijt, herhaling baart kunst

Zo, na al deze tijd weer eens een blog. Er is veel veranderd sinds vorig jaar. Het voelt eigenlijk als 5 jaar.
We zijn intussen verhuisd naar een nieuw huis. Een oude boerderij uit 1853 met een mooie tuin voor een kas, moestuin en trampoline. Daarnaast is mijn vader heel plotseling overleden. Murphy's Law regelde dat even 2 dagen na onze verhuizing. Veel genieten was er dus niet bij na de verhuizing. Daarnaast wel veel plezier bij Vogelklas Karel Schot en ben ik begonnen met een cursus ecologie. De eerste stap naar meer plantenkennis, zodat ik de waardplanten van vlinders ook daadwerkelijk kan herkennen.

De cursus is echt super gaaf, met heel veel excursies en leuke mensen. Iedere vrijdag kom ik weer helemaal bomvol plantenkennis thuis. Als een dwaas door naar het turnen en daarna helemaal gesloopt op de bank uitrusten. De eerste excursie was zowaar naar Klein Profijt vlakbij Rhoon. Een mooi stukje natuur met tropisch karakter. Alles is er net een slagje groter, zoals de kruipende boterbloem, die niet meer kruipt.

De mooiste pics met de planten die bij mij zijn blijven hangen heb ik op een rijtje gezet. Met name dankzij medecursist Bert die de mooiste foto's kan maken van iedereen.

's Ochtends door de grienden met de spindotters gelopen. Laag water, vol in de bloei, zo mooi!!

De grote en gewone engelwortel naast elkaar. Blijft wel hangen deze plant, want je kan er in de keuken leuke dingen mee.

Smeerwortel is een hele normale bermplant, maar als je beter gaat kijken dan zien je die mooie paarse bloemen in trossen. Super! Hij is ook in wit te vinden, maar ik vind paars mooier.

Op klein profijt groeit ook het zomerklokje, het grote broertje van het sneeuwklokje, zo'n 10 keer groter. Ze stonden massaal in de bloei op een veld waar het riet weggemaaid was en een stukje platgebrand. Waarom? dat was een raadsel, misschien een uitprobeersel. In de verte nog een blauwborst gezien, maar zonder megafototoestel ben je nergens, helaas...

Na de naakte man in de Oude Maas vond ik een mooi eendennest in een knotwilg. De eend schrok zich een hoedje en nam het hazenpad, ik schrok net zo hard, doch nieuwsgierig toch even gegluurd.

Mijn eerste minder bekende plant was de bittere veldkers. Daarna volgden er nog 50 onbekende soorten. Ik hoop dat er iets van blijft hangen... het is een kwestie van herhalen, herhalen en nogmaals herhalen.

In de middag zijn we naar de Biesbosch gereden. Daar zijn we deze beversporen tegengekomen. Ik wist helemaal niet dat er bevers in de Biesbosch leefden. Toch stoer dat zo'n beestje daar kan leven, en genoeg ruimte kan vinden.

Ik ga deze plekjes zeker weer bezoeken, gewoon lekker wandelen en herhalen, herhalen en herhalen...